SPECIAL: KISS
Huilen. En niet zomaar huilen. Het is huilen in het kwadraat, het gaat door merg en been. Je kleintje is moeilijk stil te krijgen, is gespannen, overstrekt zich, wil niet op de buik, huilt bij het aankleden en eet slecht. Ken je dit?
Huilen en pijn. Het is niet altijd duidelijk wat er aan de hand is. In eerste instantie wordt oppervlakkig fysiek gekeken of er iets mis is. Dan wordt de voeding onder de loep genomen. Tegelijkertijd wordt vaak van alles geprobeerd met Rust en Regelmaat. Dat is hartstikke goed. Er zijn immers genoeg kinderen met een voedselallergie, er zijn genoeg kinderen die te veel prikkels krijgen.Maar soms werkt ook dit allemaal niet of niet voldoende. ‘Je kind is gezond’. Fijn, het beste zelfs, maar wanneer houdt dat huilen op?
Spanning en werveltjes
Je kunt kijken of er misschien iets scheef zit bij de werveltjes of dat er teveel spanning is in de nekspiertjes. Het gebeurt namelijk, zeker bij zware bevallingen en kunstverlossingen, dat nekwerveltjes verschuiven, met alle pijn van dien. Ook bij een normale of snelle bevalling kan in de weken na de geboorte stijfheid in het nekje optreden. Bijvoorbeeld omdat je kindje veel pijn heeft (gehad) door reflux en zich daardoor veelvuldig overstrekt.
Een serieuzer geval is het KISS-Syndroom. Dit staat voor Kopgewrichten Invloed bij Stoornissen in de Symmetrie. Baby’s zijn in sommige gevallen huilbaby’s (of huilen vaker dan gemiddeld) als een gevolg van pijnlijke en geblokkeerde bovenste nekgewrichtjes. Dat is het KISS-syndroom. Dit kan in verschillende gradaties optreden. De meest ernstige is wel een asymmetrieprobleem. De ontwikkeling van de baby is dan asymmetrisch, oftewel: scheef. En dat gaat gepaard met excessief en ontroostbaar huilen.
Symptomen
- Scheve dwangstand van hoofd, nek en romp, hoofd achterover getrokken.
- Overstrekken hoofd-nek-romp zonder de asymmetrie.
- Ligt niet graag op de buik.
- Kleertjes over het hoofd trekken geeft heftige reacties.
- Slechte hoofdbalans, heffen hoofd is moeilijk en zwak en de totale motorische ontwikkeling verloopt vertraagd.
- Eenzijdige slaaphouding, waardoor scheve schedel zich ontwikkelt.
- Schedelasymmetrie, achterhoofd en voorhoofd.
- Asymmetrisch bewegen van de romp, armen en benen.
- Slaapstoornissen, veel en hoog huilen, oververmoeidheid.
- Prikkelbaar, driftig en onrustig.
- Aan het haar of oor trekken op één plek haarplukken.
- Erg gevoelig nekje.
- Koude handjes en voetjes.
- Lichte, niet te verklaren wisselingen in lichaamstemperatuur.
- Slikklachten, kwijlen.
- Kuchen zonder verkouden te zijn.
- Bij oppakken schiet kindje in overstrekkingspatroon en wil derhalve niet graag opgepakt of geknuffeld worden, kind kan niet hechten.
- Handjes in vuistjes gespannen.
Niet alle symptomen hoeven natuurlijk voor te komen en het hebben van een of enkele symptomen wil nog niet zeggen dat je kindje KISS heeft. Laat de diagnose aan een specialist over, maar als jij als mama denkt dat er wat is: trek aan de bel. Zo vaak als je maar kunt.
Wat doe je eraan?
Scheefheid wordt meestal wel opgepikt door het Consultatiebureau. Heb je een ernstig vermoeden, dan kun je ook langs de huisarts. Een goede behandeling voor KISS of een gespannen nekje krijg je bij de osteopaat. Het probleem is echter dat deze tak van sport in het hokje ‘alternatief’ is gestopt en daardoor niet altijd serieus wordt genomen door de gevestigde medische orde en meestal niet (geheel) wordt vergoed door je verzekeraar. De osteopaat is in de volksmond ‘een soort bottenkraker.’ Dat klinkt heel eng, zeker bij baby’s. Wees gerust: bij baby’s wordt niets gekraakt, dat zou niet goed zijn. Wel wordt langzaam het werveltje op de juiste plaats gezet en/of de spanning uit het nekje gehaald. De behandeling is slopend, voor ouders en kind. Je kleintje huilt namelijk continu en heel intens. Aan het einde van het uur ben je helemaal stuk. Het voordeel: je ziet de rust terugkomen en het helpt relatief snel.
