Dit is het allereerste Nederlandse ‘mamaclopedie’. Een praktisch en vlot geschreven handboek bomvol informatie, tips en ervaringen. De mama in wording, de kraamvrouw en het moederschap komen aan bod. Van bolle buiken en theezakjes tot aambeien en tepelkloven. Van traditionele rolpatronen tot de werkende mams. Geen roze wolk, geen donderwolk; wel de waarheid. Doorspekt met veel ervaringen van moeders, voorzien van handige links en tips. En bovenal: lekker leesbaar.

Mama! is een naslagwerk en verhaal in een. Per fase van het moederschap vind je een overzicht van kwalen en vragen met bijbehorende oplossingen, informatie en ervaringen. Het is een boek wat je prima in fasen kunt lezen, kunt gebruiken als probleem-opzoek-boek of om gewoon lekker te lezen en je eigen ervaringen te herkennen. Het is een ideaal boek voor jezelf of om cadeau te krijgen. Maar ook papa’s, grootouders en andere geïnteresseerden kunnen met Mama! uit de voeten. Het geeft een prima kijk op de mama van nu en wat haar beweegt.

Kraammama

Mama in wording

KRAAMMAMA

MAMA IN WORDING 

Deze laatste weken staan helemaal in het teken van de buik. Iedereen zit eraan, iedereen vraagt ernaar. Jij komt gewoon even op de tweede plaats (en de papa in spe pas op de derde plek, de stakker). Zelf word je zo langzamerhand ook meer intern gericht. Geleidelijk aan kom je in een soort trance, een mentale voorbereiding op wat gaat komen. De ene vrouw wil met rust worden gelaten, de andere zoekt contact. Met de interne gerichtheid komt ook ineens de plankenkoorts. Nu het moment elke dag kan zijn, komt het wel erg dichtbij.

de laatste loodjes
De laatste loodjes zijn best schattig. Een beetje kijken naar het babykamertje, mijmeren over wat gaat komen. De laatste weken zijn bijzonder: er staat wat groots te gebeuren en je weet niet wanneer en hoe. Er gebeurt deze weken veel met je. Je zwangerschapsverlof is mogelijk ingegaan, waardoor je je misschien ineens wat geïsoleerd voelt. Tegelijkertijd kun je wat minder door je kolossale omvang. Vergeetachtigheid kan de hoek om kijken ( je wordt er gek van). Dat zijn de charmes van de laatste weken. Om nog maar niet te spreken van de urine die je spontaan verliest als je niets of de gassen die soms spontaan ontsnappen. En dat is minder schattig!

De zwangere vrouw metamorfoseert in een nijlpaard. Het maakt dan wel uit of je tien of dertig kilo in gewicht aankomt (gemiddeld 12 kilo). Je hart pompt per minuut vijftig procent m eer bloed rond. je houdt misschien vocht vast en slaapt slechter. Het einde is bijna in zicht!

kort na de bevalling
Kort na de bevalling is maar een ding belangrijk: het lang verwachte wonder. De wereld bestaat op dat moment uit een kamer, de tijd staat stil.
Maar na de verwondering en bewondering gaat de tijd weer lopen. En dan gebeurt er ineens veel. Terwijl jij nog verliefd en verlept in bed ligt, krijgt je baby de eerste controles en een grote muts op het bolletje. Dan wordt ook jij aan een inspectie onderworpen. Terwijl je nog barst van de adrenaline, ga je toch merken dat je zware arbeid hebt geleverd. Gammele benen en een beurse onderkant, lopen als een baviaan en een bont en blauw gevoel.

Na een keizersnede is het natuurlijk een ander verhaal. Het klinkt makkelijk (je hoeft immers niets te doen), maar dat is de keizersnede allesbehalve. Je ziet heel even je kind en wordt daarna weer ‘proper’ gemaakt en naar de uitslaapkamer gereden. Dat kan je het gevoel geven dat je wat mist. Emoties als teleurstelling of onzekerheid zijn ook niet vreemd bij een keizersnede. Ook ben je wat langer bezig met het fysieke herstel omdat het nu eenmaal toch een operatie is.

KRAAMMAMA

De kraamweek is een unieke week. Uniek door betovering en verwondering. Je kunt uren kijken naar je baby en bent er ook uren mee bezig. De kraamweek is ook een rare week. Een chronisch gebrek aan tijd, allemaal nieuwe indrukken en bezigheden,  bezoek. Druk, moe, instabiel en onzeker: welke kersverse mama kent het niet? Het is alsof je even in een andere werkelijkheid zit. En daar zit je ook.De kraamweek staat bol van de tegenstrijdigheden. Aan de ene kant wil je na een paar dagen wel even wat tijd voor jezelf. Aan de andere kant wil je geen seconde zijn verwijderd van je baby. Je wil graag showen, maar wordt al moe als je aan het bezoek denkt. Je bent zielsgelukkig, maar je hormonen zorgen ervoor dat de waterlanders over je wangen biggelen. De kraamweek: het is gewoon een gekke week.

de kraamkwalen
Houd je vast: Aambeien, bekkenpijn, blaasontsteking, bloedarmoede, borstontsteking, hechtingen, hoofdpijn, ingetrokken tepels, kraamtranen en somberheid, naweeën, moeizame ontlasting, opvliegers en nachtzweten, pijnlijk perineum, spierpijn, stuwing, tepelkloven, vergeetachtigheid, verstopte melkkanaaltjes, vloeien. Het zijn maar wat  kraamkwalen waar je mee te maken kunt krijgen. En dan is er nog de schrik van de blubberbuik, je borsten als theezakjes of juist bowlingballen, striae op je lijf, het missen van je buik. Ook je gevoelens en perceptie krijgen even een deuk, moeten even aanpassen.
En je hebt vragen, heel veel vragen. Zoals: Wanneer ben ik weer vruchtbaar, wanneer menstrueer ik weer? Wanneer mag ik weer seks hebben? Wat gebeurt er bij de nacontrole? Waarom ben ik zo moei? Het is doodnormaal. Stel je vragen aan je huisarts, verloskundige, moeders, vriendinnen, op internetfora of op het Mama Blog van deze website als je dat wilt. Heel veel antwoorden, remedies en oplossingen en tips lees je in Mama!

ontzwangeren 
Na een bevalling kan alles alleen maar meevallen, toch? Het is dan ook best een deceptie als blijkt dat je na het zwangeren ook nog moet ontzwangeren. De meeste mama’s passen dus niet (meteen) weer in het kekke huispakje maat 36. Je prachtige volle haardos verdwijnt als sneeuw voor de zon in het afvoerputje. Je bent wat duizelig, vergeet dingen, kunt je niet concentreren. Je huid is slecht en je hebt een knallende hoofdpijn. Inderdaad, moeder natuur had best wat aardiger mogen zijn voor kersverse mama’s!
Niet dat je hier allemaal last van krijgt. Je kunt er wel mee te maken krijgen. Er woedt immers een oorlog tussen de hormonen in je lijf. En dat ga je hoe dan ook merken. De ene mama merkt het amper en voelt zich binnen een paar weken na de bevalling alweer tiptop in orde. De andere mama kan wel een jaar bezig zijn. Het is normaal!

Babyblues  
Moeder worden en moeder zijn: het moet vooral leuk zijn. Mooie, wazige plaatjes en verhalen doen ons dat ook geloven. En dat willen we ook graag geloven. Toch is het soms minder leuk en schieten je ogen weer eens vol met tranen. Van geluk, van verdriet en soms om niets. Maar liefst vijftig tot tachtig procent van de pas bevallen vrouwen heeft last van kraamtranen, ofwel babyblues. Het ligt aan de rondgierende hormonen en gaat gelukkig meestal vanzelf weer over.

Anders is het als het niet weggaat. Je voelt je somber en alleen. Je bent rusteloos, prikkelbaar. Hebt weinig zelfvertrouwen en een gevoel van machteloosheid. Je hebt geen of weinig belangstelling voor of plezier in je kind of anderen. Je bent verdrietig, angstig, hebt weinig energie. Niet altijd, wel vaak. Maar liefst tien tot twintig procent van de net mama’s heeft een postpartum depressie. Niets om je voor te schamen dus! Doe er wel wat aan en ga naar je huisarts. Hoe eerder je dit doet, hoe sneller je weer jezelf bent.

MAMASCHAP

De Nederlandse vrouw is 30 jaar of ouder als ze haar eerste kind krijgt. Ze krijgt gemiddeld 1,7 kinderen. De kans om dit gemiddelde te halen is groter als ze getrouwd is. En kleiner als ze ongehuwd is of hoger opgeleid. Zes op de tien mama’s met kleine kinderen werkt buitenshuis.

moeder!? 
De bijna mama denkt wel eens dat ze zich direct na de bevalling ontpopt als moedereend versie 2.0. De moederliefde stroomt over. Soms is dat ook direct het geval, soms moet het gewoon even groeien. Het is ook best een schok om te  beseffen dat je ineens moeder bent. Andere emoties als teleurstelling om bijvoorbeeld het geslacht of de manier waarop de bevalling is verlopen, onzekerheid over hoe je het nu allemaal moet doen en een enorm gevoel van verantwoordelijkheid zijn zeker niet vreemd voor een (kersverse) mama. Vooral als de moedermaffia je het gevoel geeft dat je maar een onwetende kluns bent. Schuldgevoelens, het verlies van controle en zelfs identiteit: menig mama worstelt het eerste jaar met de turbulentie die een baby met zich mee kan brengen. Moederschap is geweldig, maar het is zeker meer dan alleen leven geven. Je moet jezelf even opnieuw uitvinden.

moeder de vrouw  
In de hectische periode na de bevalling ben je heel druk met zorgen. Voor je baby en jezelf. Door het verlof vervallen veel ouders in de traditionele rollen, ook al was dit niet de bedoeling. Vrouwen vinden het belangrijker om bij hun kind te zijn (77%), mannen om het gezinsinkomen binnen te hengelen (47%). Het gevolg: hij jaagt, zij moedert.

Daarbij vinden vrouwen vaak dat de zorg volgens hun standaarden moet verlopen (zij dragen immers de consequenties vaak). Het resultaat: hij helpt, zij doet. Ruzie, bekvechten en vitten; met alle vermoeidheid is dat zo gebeurd. Zeker als mama ook nog buitenshuis gaat werken of andere verantwoordelijkheden op zich neemt. Druk, druk, druk. In die drukte moet je prioriteiten stellen en je partner valt vaak in de categorie ‘kan wel even wachten’. En zo leef je voor het het weet naast elkaar in plaats van met elkaar. Aandacht geven aan elkaar en tijd nemen voor wat echt belangrijk is. Praten, afspraken maken en taakverdeling: het zijn de sleutelwoorden.

 werken?  
Of je nu aan huis werkt, buitenshuis of voor jezelf: werken betekent er een agenda bij hebben. Naast die van jezelf, je kind en je partner. Het is een stukje drukker, vraagt meer management. Het combineren van werk en zorg is een vak apart. Een vak, waarin je niet te perfectionistisch moet zijn. Teveel ballen in de lucht willen houden, alles goed willen doen: het werkt niet! Misschien wel voor anderen, maar mama’s gaan er stuk van.

Zie daar de trend om thuisblijf mama te worden, of zelfstandig ondernemer. Maar ook deze werkvarianten zijn niet altijd ideaal. Ondernemerschap betekent altijd bereikbaar moeten zijn. En het is ook werken! Je kunt niet zomaar Junior voor de Teletubbies zetten en even klanten gaan bellen. Thuisblijf moederschap klinkt voor sommigen als muziek in de oren: je bent immers de hele dag thuis en hoeft alleen maar voor je kind te zorgen. Maar een ideale wereld bestaat niet. Thuisblijf moeders hebben geen collega’s, geen eigen inkomen en moeten heel hard werken. Er dus geen ideaalplaatje. Elke mams moet gewoon kiezen wat  bij haar past. Alleen dan werkt het werken.

MEER?

 Kijk in het inkijkexemplaar op Bol.com!